Anders dan anders of gewoon rare samenleving
Weblog | 18 januari 2010 - Zit me haar nog wel goed, nog maar 5 minuten voor de afspraak, gebeld worden tijdens eten, gitaarsnaar breekt na het erop zetten, verplichtingen voor school niet halen, stuk papier uit printer niet te verwijderen, meiden die denken dat je de zoveelste ben, leven vol verkeerde keuzes? niemand die je helemaal begrijpt en geen levenslust meer?
Ik heb nooit helemaal in de hokjes van de samenleving gepast, waar iedereen probeert zoveel mogelijk geld te hebben of wil showen met zijn reputatie. Of probeert zoveel mogelijk meisjes te versieren met de leugen echt van ze te houden en na de nacht weg te zijn gekropen naar de volgende.
Daar heb ik altijd voor de gene klaar gestaan, op een koude vieze dag iemand langs de kant helpen die is vastgelopen, terwijl je door andere tegenwoordig uitgelachen wordt, omdat je zomaar een vreemde helpt.
We worden steeds meer nummertjes: op school, werk, hyves, facebook of real-life. Zijn we te dicht op elkaar gaan leven? Kunnen we nog wel in een echte hechte persoonlijke samenleving leven. Ik bedoel kennen jullie de mensen uit jullie straat, of zijn het "de mensen van nummer 21"?
Waarvoor zijn er toch mensen die, omdat ze het leuk vinden, dingen vernielen. Hebben ze geen avontuur meer in hun leven en snakken ze daar zo hard naar? Is dat voor hun de uitlaatklep, in plaats van een weblog schrijven?
Ben ik de enige die gewoon wilt leven zonder alle onzin. Tegenwoordig kan je geen ding meer doen zonder eerst een contract met kleine lettertjes te ondertekenen, waar je weer genaaid wordt door personen die alleen aan zichzelf denken of aan geld.
Kijken we nog wel naar de echte belangrijke dingen in leven. Ik denk het niet. We gaan steeds onpersoonlijker met elkaar om en bekijken alles door de politieke goedgekeurde bril.
Vertel:
Zware Depressie of een onnatuurlijke samenleving?
Vijf eeuwen te vroeg geboren of psychisch gestoord?
Te weinig avontuur of anders dan anders?
Ik hoop op jullie begrip.
Groetjes YRD
Reacties: 198
Dat bedoel ik, ze (de vandalen) winnen er niks mee en toch vermaakt het hun
Naast dat het alleen al triest is, om spullen van andere te slopen, denk ik dat het te wijten is aan de "on personalisering". de gene weten niet van wie het is, ze zullen nooit zien hoe erg ze die ander "
ijn doen"...Ik was even bang dat me weblog niet goed ontvangen zou worden, maar gelukkig, het doet me goed om te weten dat er andere zijn
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Freaky Gamer zei:"Het enige wat we eigenlijk kunnen doen is maar gewoon door gaan met leven en maar zien waar het op uitkomt... Goed om te lezen dat meer mensen dit soort dingen beseffen, toffe weblog!"ja indd, ik word er af en toe moe maar heb ook echt wel levenslust, ik heb een aardige en mooie vriendin die van rock houdt en heb een goede band met me ouders, dus heb niet veel te klagen.Toch denk ik, dat ik er wat aan moet doen, dat ik iig mijn "handje meehelp". Moed doorgeven aan degene die hetzelfde voelen/denken.Haha en eensgelijks
