Gewapend op de fiets

Weblog | 16 januari 2010 - Net als zovelen onder ons vind ook ik een fietshelm dragen belachelijk, en toch doe ik het. Waarom weet ik niet. Misschien omdat ik het al doe vanaf dat ik op een fiets wist te rijden of simpelweg omdat de o zo beruchte helm behoort tot de verplichte uitrusting bij mijn vrijetijdsbesteding.

Desalniettemin heb ik de laatste tijd veel problemen met deze veiligheidsmaatregel te blijven respecteren. Recent onderzoek heeft nogmaals uitgewezen dat een fietshelm dragen wel degelijk het aantal percentage kans op schadelijke letsels aanzienlijk vermindert. Een feit dat alle fervente fietsers en dragers van helmen maar al te graag horen. Het enige nadeel aan dit beschermend hoofddeksel is dat het geen zicht is om op te zetten en juist daarom wordt er veel mee gelachen, waarvan vooral op middelbare scholen.

Slechts 7% van de Belgische jongeren is bereid een helm te dragen tijdens het fietsen wat een (jammer genoeg) zeer klein aantal is. 23% van mijn leeftijdsgenoten heeft dan weer geen bezwaar bij het dragen van een fluovestje. Deze percentages verschillen van land tot land (mijn excuses dus voor de ontbrekende Nederlandse cijfers) en de aanwezigheid van heuse grootsteden zijn eveneens een invloedrijke factor op het percentage fietsers met helm. Neem nu London, vorig jaar ging ik op GWP naar de hoofdstad van Engeland. Daar zag ik naast prachtige architectuur ook een heleboel helmdragers. Toegegeven, in de grootstad London waren minder fietsers te bespeuren dan in bijvoorbeeld Antwerpen. Maar van de Engelse fietsers droeg een veel groter percentage daadwerkelijk een helm.

Maar nu terug naar onze gewesten. De belangrijkste reden waarom ik (en weliswaar vele andere scholieren) geen helm meer durven dragen is omdat ze ermee uitgelachen worden door anderen die denken dat ze heer en meester zijn in het verkeer. Argumenten als: “Ik ben vaardig genoeg op de fiets!” en “Zoiets is enkel voor losers die niet kunnen fietsen!” zijn (om het nog beleefd uit te drukken) ‘zever in pakskes’. Het dragen van een helm betekent voor mij juist dat je begaan bent met je lichamelijke gezondheid en ook rekening houdt met de onkunde van sommige automobilisten of andere fietsers. Niet alle verkeersongelukken zijn te verklaren met “Eigen schuld, dikke bult!”. Nee, sommige mensen hebben het ongeluk te sterven, al rechts rijdend op het fietspad, nadat ze aangereden zijn door een automobilist die bij wijze van spreken ladderzat achter het stuur kroop. Ook horen alle professionele wielrenners, triatleten,... een helm te dragen tijdens hun trainingen en wedstrijden waarbij bovendien geen rijdende auto’s te bespeuren zijn. Puur omwille van hun eigen veiligheid en al helemaal niet omdat ze een ramp zijn in het verkeer. Ik geef toe; een ‘normale’ tiener vlamt niet aan 45km/h door de straten. Maar een ongeluk is gauw gebeurd, zegt men altijd.

Waarom ik deze weblog heb geschreven, weet ik ook niet precies: misschien schreef ik ‘m in een vlaag van emotionaliteit, misschien om mezelf te helpen zodat ik weer met opgeheven hoofd door de straten kan rijden of misschien om anderen die eveneens een fietshelm dragen, een hart onder de riem te steken. Hoe dan ook, aan allen die graag helmdragers uitlachen: “Mensen, stop er alsjeblieft mee. Wij hebben het al zwaar genoeg. Misschien komt er ooit een dag dat jullie als bezorgde ouder je tegenstribbelende kind ook een helm op het hoofd duwen.” En nu ben ik weg; even gaan fietsen.