Spore

Review | 18 september 2008 - Spore. Let je een beetje op het game nieuws (en zelfs het niet-game nieuws) dan kan het je niet ontgaan zijn dat de nieuwste titel van Will Wright in de schappen te vinden is. Als misschien wel de ultieme simgame en het nieuwste paradepaardje van uitgever Electronic Arts waren de verwachtingen hoog gespannen. Of Spore ook aan die hoge verwachtingen voldoet, is natuurlijk de vraag.

Voor zij die op een of andere manier al het Spore nieuws hebben weten te ontwijken en dus weinig van het spel afweten: In Spore creëer je een wezen dat je vervolgens van een eencellig waterbeestje helemaal via het pad van de evolutie volgt tot een intelligent, welvarend en ruimtereizend ras. Of je uiteindelijk een oorlogszuchtig ras van superkippen of een sociaal bananen ras overhoud is helemaal aan de speler om te bepalen. De game bestaat uit vijf aparte fasen (cel, wezen, stam, beschaving en ruimte) en je zou zelfs kunnen zeggen dat het vijf totaal verschillende games zijn.

In den beginne...
In den beginne was er niets, maar iets later stort er een meteoor in zee en daar komt het eencellige wezentje uit dat je moet laten groeien. Dit deel van het spel doet erg denken aan de flash game fl0w. Nadat je besloten hebt of je beest een planten- of vleeseter is ga je op zoek naar eten om het te laten groeien. Dit doe je simpelweg door tegen stukken vlees of planten aan te botsen, je eet ze dan vanzelf op. Hierdoor krijg je evolutiepunten. Andere wezens die rondzwemmen in het water kunnen ook een bron van voedsel zijn als je ze gedood hebt (wederom door er een aantal keer tegenaan te zwemmen). Voor grotere vissen moet je echter oppassen dat je zelf niet opgegeten wordt. Eet je genoeg dan kan je beestje via het wonder der evolutie aangepast worden met bijvoorbeeld een vin die voor snelheid zorgt of een elektrische knobbel die vijanden onder stroom zet. Deze zijn te kopen met de vergaarde evolutiepunten. Na een paar rondes van evolutie merk je echt dat je wezen al een geheel eigen creatie wordt, ondanks de dan nog beperkte mogelijkheden tot aanpassingen. Helaas is deze fase toch behoorlijk simpel te noemen, maar dit stoort absoluut niet tijdens dat halve uurtje dat je er mee doorbrengt.

Droog, saai land
Want wanneer er genoeg gegeten is, wordt het tijd om wat benen op je vis te zetten zodat die het water kan verlaten. Op het land begeef je je dan ook in de tweede fase van het spel: De wezen fase. Vanaf dan begint merkbaar te worden hoe diep de mogelijkheden zijn om je eigen creatuur te maken en vooral hoe simpel het is. Je kan altijd uit meerdere onderdelen om op je beest te plakken kiezen en elk onderdeel kan je nog op verschillende plaatsen groter en kleiner maken simpelweg door te scrollen. Geen twee wezens zullen er hetzelfde uit zien vanaf deze fase. Op het land kom je dan ook totaal verschillende dieren tegen die je kan opeten om zelf te groeien of waarmee je vriendschap kan sluiten om socialer te worden. Dit laatste doe je door bijvoorbeeld samen met een ander beest te gaan zingen of indruk te maken met een dansje. Verschillende onderdelen die je op je wezen kan zetten bepalen hoe goed je in bepaalde dingen bent. Stekels maken je aanvallen sterker, een goed paar benen zorgt dat je beter kan dansen en sneller bent. De visuele keuzes die je maakt hebben dus ook invloed op de vaardigheden van je beest. Hoe leuk het ook is om je diertje aan te passen, de gameplay is op zich gewoon hetzelfde als in de eerste fase met een licht sociaal aspect toegevoegd. Ook zag het landschap er saai en eentonig uit, iets wat je niet verwacht bij een game die toch wel de creativiteit van de speler aanspreekt.

Stammen
Uiteindelijk krijg je de mogelijkheid om samen met een aantal anderen van jouw ras een stam op te richten. In deze fase maken gebouwen, gereedschappen en kleding (welke ook volledig aan te passen is naar ieders smaak) hun entree. Gebouwen kan je nog niet aanpassen, alleen neerzetten. Bij het ene gebouw zijn bijvoorbeeld muziek instrumenten te halen, bij het andere werpsperen en weer een ander gebouw zorgt voor visgerei. Je krijgt natuurlijk niet alles zomaar cadeau. Deze technische voorwerpen moeten verkregen worden door andere stammen aan te vallen of bondgenootschappen met ze te sluiten. Is dit echter eenmaal gelukt, dan kan elk lid van de stam (en af en toe kan je zorgen dat er nog een geboren wordt) gereedschap dragen voor die taak die je hem wilt laten doen. Dit samen met het feit dat je eten moet gaan verzamelen voor je ras en zelfs een tam dier kan hebben om voor dit voedsel te zorgen, zorgt er voor dat Spore ineens een real-time strategy tintje krijgt. Het wordt dan ook duidelijk dat niet alleen je wezens het pad van de evolutie volgens, ook de gameplay wordt langzaam steeds uitgebreider en ingewikkelder. Dit telkens natuurlijk wel met een handige mini-tutorial. De echte diepgang in de gameplay die velen verwacht hadden is er echter nog niet, terwijl je ondertussen al heel wat uurtjes uit de zee bent. De basis is in deze fase dan wel ongeveer hetzelfde als een RTS game als Civilization, de uitwerking blijft behoorlijk achter.