Jamestown: Legend of the Lost Colony

Review | 3 juli 2011 - Zodra ik las hoe ontwikkelaar Final Form Games in elkaar stak kon ik al niet anders doen dan enige sympathie krijgen voor het team en de game Jamestown. Met een kernteam van slechts 3 mensen hebben ze namelijk in 2 jaar een project uitgewerkt, precies zoals ze dat zelf voor ogen hadden. Het neemt me mee terug naar de jaren '80 en begin jaren '90 toen hobby-ontwikkelaars nog grote successen boekten (denk Prince of Persia) en toen ik het zelf ook nog leuk vond om wat te knutselen. Het resultaat van 2 jaar passie en enthousiasme komt in de vorm van Jamestown: Legend of the Lost Colony, een retro top-downshooter zoals velen die nog wel zullen kennen uit de arcades. Laten we eens zien of een klein team nog altijd tot succes kan leiden.

Kolonisatie van Mars
Jamestown is vernoemd naar de oorspronkelijke vestiging Jamestown in de staat Virginia. Het was in 1607 de 1ste succesvolle vestiging van de Britten in wat nu de Verenigde Staten zijn en was gedurende 83 jaar de hoofdstad van deze nieuwe kolonie. Dankzij samenwerking met de Polen en, jawel, de Nederlanders kon de kleine vestiging uitgroeien tot een belangrijk centrum voor de kolonisatie van de Nieuwe Wereld. In de game is het ook een kleine vestiging in de vroege 17e eeuw, maar dan wel op Mars. Jamestown: Legend of the Lost Colony heeft namelijk een steampunk-setting, wat dus betekent dat de menselijke wetenschappelijke ontwikkeling wat voorligt op de werkelijkheid. De link met de oorspronkelijke vestiging blijft wel sterk naar voren komen in het verhaal van de game, want bekende mensen uit de geschiedenis zoals Captain John Smith maken ook hun opwachting.

Spanjaarden en aliens
Het verhaal van de game is eigenlijk erg simpel. De Spanjaarden zijn, zoals ze dat in de geschiedenis ook al niet waren, niet de grootste vrienden van de Britten, alleen leidt dat nu tot de vernietiging van de kolonie. Ze werken hiervoor samen met betentakelde marsmannetjes en het is uiteraard aan de spelers om te ontdekken wie er achter deze invasie zit en om deze een halt toe te roepen. Ik zeg spelers, omdat de game veruit het leukst is als je met 1 of meerdere vrienden gaat spelen. Natuurlijk, je kunt in je eentje Jamestown redden en dat is op en top vermaak, maar net als met games als World of Warcraft mis je dan toch flink wat van de ervaring.

Retro op zijn best
De laatste weken heb ik een aantal retrogames onder handen gekregen en dit waren zelden ook maar enigszins boeiende heruitgaven van wat ooit grootse games waren. Bij Final Form Games hebben ze begrepen hoe het wel moet, het wiel hoef je niet opnieuw uit te vinden, je moet het alleen perfectioneren. Vergelijkbaar met de rubberen band die je tegenwoordig om wielen hebt, zo is Jamestown de oplossing voor het probleem dat een shoot 'em up ouderwets kan aanvoelen. Het geheel is van begin tot eind retro, maar weet door de setting, de visuals, de extra's en voornamelijk de soundtrack enorm te imponeren. Binnen 5 seconden ben je vergeten dat je al jaren niet meer van dit genre genoten hebt en schiet je je een weg door de hordes aliens en Spanjaarden. Zoals dat natuurlijk ook hoort in een retro-shooter als deze gaat dat misschien in het begin erg makkelijk, maar zodra je de moeilijkheidsgraad omhoog zet, maak je borst dan maar nat. Het kostte mij in samenwerking met een medespeler een poging of 100 om op de op 1 na hoogste moeilijkheidsgraad het 2de level door te komen en de eindbaas kregen we daar zelfs niet eens verslagen. Toch blijf je spelen, want zo werkt de game dan ook wel weer.


Meesterlijke soundtrack
Ik noemde al even de soundtrack die zo belangrijk is voor de game, maar die moet ik toch even apart beschrijven. Het geluid is namelijk iets waar vaak toch wel wat op wordt gekort in dit soort kleinere games en zeker met een team van 3 man verwacht je op voorhand er niet zo veel van. De werkelijkheid is totaal anders, Jamestown heeft een van de beste soundtracks die ik in jaren heb gehoord. Elk level heeft een unieke sound, die perfect past in de sfeer en de setting van de game en die je volledig meezuigt in de game. De climax die de game beleeft bij de eindbaas wordt sterk ondersteund door het geluid dat op een hoogtepunt komt. Van 2 levels heeft Final Form de soundtrack op YouTube gezet en ik kan iedereen dan ook aanraden het account van de ontwikkelaar op te zoeken.

Lokale co-op
De grote kracht van de game en eigenlijk ook gelijk de grootste zwakte van de game is de co-op. De game kan met 4 man gespeeld worden, maar dit moet op een enkele PC. Dit hoeft geen probleem op te leveren als je een paar Xbox-controllers en een flink beeldscherm hebt, desnoods een goede TV, maar voor de wat minder welvarende medemens bestaat die oplossing niet. Hoewel de game met de muis te spelen is en dus met 2 man op 1 klein scherm, is dit verre van een ideale oplossing. Natuurlijk, de ervaring en beleving zijn minder als je een game als deze over internet gaat co-oppen, maar een LAN-functie was toch een perfecte oplossing geweest. Desondanks raad ik iedereen die de game koopt ten strengste aan om het geheel in co-op te spelen, al doe je het met de muis voor speler 2, het maakt het geheel zoveel beter dan alleen.