Patrician IV

Review | 28 oktober 2010 - Eén van de gameseries die ik op de PC grijs heb gespeeld is Knights & Merchants. Een dorpje bouwen, legertje erbij en lekker gaan. Hetzelfde geldt voor de hele Anno-serie van Electronic Arts. Sommige games gaan daarbij wel heel erg diep. Patrician IV is daar één van. In feite is het een game die drie titels in één is. Waar je normaal gesproken met simpele opzetjes wel toekomt aan het onderhouden van je rijk, zul je bij Patrician echt in de economie en handel moeten duiken. Als je dat eenmaal op orde hebt, begint de grote slag om het politieke apparaat vakkundig te beheersen. Geduld blijkt dan ook echt een schone zaak te zijn in deze titel.

Patrician IV kent echter wel een heel aardige setting. Je speelt namelijk als koopman uit één van de zogenaamde Hanze-steden uit de Middeleeuwen. Dit is een groep van steden waar voornamelijk graan uit Oost-Europa langs werd vervoerd. De grootste stad in het verbond, waartoe ook Nederlandse steden als Deventer en Kampen behoorden, is Lübeck. In dit geval het startpunt van de reis door Patrician IV. Daar krijg je rustig alle mogelijkheden in de game uitgelegd, waardoor je stapje voor stapje verder komt met dit spel. Ook voor spelers van de eerdere delen is dit aan te raden, want de game is qua opzet hier en daar op de schop gegaan, dan vooral met het oog op de effecten van een handeling en waar de menuutjes heen gegaan zijn.

Simpel
De game is overigens niet extreem uitleggerig. Tijdens de campaign-modus is er weliswaar een adviseur die je vertelt hoe je iets zou moeten doen, maar een concept als gemiddelde prijs wordt gelukkig even vergeten. Elk persoon die capabel genoeg is om zijn speeksel door te slikken zal het concept begrijpen. Het komt er dus bij het handelen op neer dat je je goederen boven de gemiddelde prijs moet verkopen om extra veel winst te maken. Daaronder komt je eigen kostenplaatje natuurlijk ook om de hoek kijken, zodat je lekker de handelaar uit kunt hangen.

Al snel zal je ene bootje gezelschap krijgen van andere schepen. Het is op dat moment dat je direct merkt dat de game niet gebouwd is om elke boot in de gaten te houden. De game biedt daarvoor echter een simpele oplossing. Je geeft boten dan simpele opdrachten mee om bepaalde goederen niet onder een bepaalde prijs te verkopen, waardoor je op je verschillende routes gewoon netjes winst blijft maken. Het geld kan dus vrij simpel binnen komen stromen.

De steden
Met dit geld kun je in de steden rustig wat eigen bedrijfjes opzetten. Daar ligt gelijk het eerste knelpunt in deze game. Je kan je bedrijf namelijk overal in de buurt van een stad opzetten zonder dat het enig effect heeft. Aardig natuurlijk, maar de diepgang die bij handel nog wel een beetje aanwezig is, verdwijnt op deze manier direct. Gelukkig is het opstarten van je eigen bedrijfje de simpele gang naar iets groters.

Patrician IV laat je namelijk ook meer bij de politiek van een stad betrokken raken. Historisch verantwoord is het niet, want dat was vooral iets voor de adel, maar goed. Als je eenmaal invloed hebt, kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om onderzoek te laten doen naar nieuwe schepen. Schepen die net even wat sneller varen of meer mee kunnen nemen. Het zijn kleine bestuurlijke dingen, die eigenlijk maar om één ding draaien.



De harde pegels
Zoals altijd is dat natuurlijk het geld. Alles wat je in het bestuur van een stad doet kost natuurlijk geld. Alles wat je in je sociale leven doet kost geld. Trouwen kost geld, kerken ondersteunen (dat verhoogt het moraal van de werknemers) kost geld en ga zo maar door. Je bent continu aan het afwegen wat je nu wilt doen en dat is best leuk, een dergelijke economische gedachte. Het is zelfs mogelijk om bij concurrenten opstanden uit te lokken of een piraatje op ze af te sturen. Altijd leuk natuurlijk.

Desalniettemin blijft de game toegankelijk voor de speler. Nergens krijg je het gevoel met iets onbeheersbaar bezig te zijn. Wel is de game tot op dit punt heel erg langzaam. Was Patrician IV wat ik hierboven heb beschreven, dan was er niets mis gegaan. Maar net na deze basis, die je geheel in-game krijgt uitgelegd, gebeurt er iets heel erg vreemds, wat de game twee gezichten geeft en een hoge mate van trial & error.

Vreemd
Het is gewoon erg vreemd te noemen dat je als speler halverwege ineens de uitleg moet missen waarom je dingen eigenlijk doet. De game legt dit eerst netjes in overzichtelijke video’s uit en daarna is het ineens afgelopen met die traditie. Nu is er wel uit te komen, maar het is aan te raden om wat vaker te saven. Helemaal doordat de campaign stopt als je burgemeester van een stad wordt en je dus echt de baas bent in een stad.



Daarna moet je lekker alles zelf uitvinden. Dit forceert een soort probeer-en-leer fase die niet erg leuk is. Met een paar foute beslissingen lazert je zorgvuldig opgebouwde macht namelijk wederom in elkaar en dat is enorm zonde. De game wordt hierbij ook niet geholpen door de matige uitwerking van de zeegevechten. Deze zijn verwarrend en slecht uitgewerkt. Schepen schieten op alles in de buurt en dat alles gebeurt in een extreem saaie omgeving. Nu kun je de gevechten skippen, maar voor het geld (door het innemen van een schip) moet je vechten en dat is simpelweg saai.

Lelijk
De game is bovendien lelijk, waar er bij de zeegevechten niets gebeurt, is de titel voor de rest ook matig grafisch uitgewerkt. Dit zien we vaker met dergelijke titels, de nadruk ligt op handel, maar als je dan toch iets als ontwikkelaar wilt doen met de graphics, mag het wel wat mooier. De steden zien er aardig uit, maar de animaties van de poppetjes die er in rondlopen zijn in en in verdrietig te noemen. Het leidt je net even wat af.

Eigenlijk het enige wat een beetje mooi is, zijn de tussenfilmpjes die je alles uitleggen. Zoals gezegd vallen deze zo een beetje halverwege ineens weg. In en in zonde, want het redde de game voor een groot gedeelte. Voor de rest ben je voornamelijk erg economisch bezig en dat is niet voor iedereen weggelegd natuurlijk. Patrician IV is daarmee vooral voor de geduldige speler en helaas is de zaak voor dit geduld niet zo heel erg schoon.