Fallout: New Vegas
Review | 19 oktober 2010 - Las Vegas. City of Sin. Een gokparadijs, midden in de woestijn. De enige stad waar je een Vrijheidsbeeld, Romeins paleis en Egyptische piramide in 1 straat vindt. Een stad midden in de woestijn, met in de buurt een lap grond die in het verleden wel eens gebruikt is als testterrein voor atoombommen. Het is dan ook zeer ironisch dat in de onprettige toekomst die Fallout schetst, uitgerekend Las Vegas niet geraakt is door atoombommen en daardoor, relatief, nog aardig overeind staat. Fallout: New Vegas laat ons rondstruinen door het nieuwe Vegas en brengt de term ‘City of Sin’ naar nieuwe hoogtes.
Totale anarchie
Denk nu niet dat Fallout: New Vegas een soort GTA is, waarbij je door een doodgewone moderne stad kunt lopen en doen wat je wilt. Er heerst geen centrale autoriteit in New Vegas, waardoor er een totale anarchie is ontstaan. Een hele rits militaire groeperingen, mafiafamilies, gangsters en ander gespuis proberen de stad New Vegas en de omliggende Mojavewoestijn onder het bewind te krijgen. Dankzij een dubieuze deal met de geheimzinnige Mr. House regeert nu de New California Republic (NCR), de militaire groepering die de hele westkust tegenwoordig onder de hoede heeft. Zij hebben de Brotherhood of Steel, de dominante partij in het oosten, verslagen en de Brotherhood is gedoemd tot een ondergronds (letterlijk en figuurlijk) bestaan in New Vegas. De NCR’s grootste vijand is The Legion, een vreemde sekte die het moderne materialisme verwerpt en een voorbeeld heeft genomen aan het Romeinse leger. De lokale casino’s worden gerund door mafia’s en diverse kleinere gangs proberen allemaal hun eigen gebied te veroveren, terwijl de gevangenen van een lokale gevangenis momenteel ook hun eigen opstand creëren. Jij als speler zit middenin deze chaos.
The Courier
In dit deel speel je ‘The Courier’, een naamloos personage dat je naar goed gebruik natuurlijk volledig zelf kunt creëren. De game begint met een scène waarin jij een welgemikte kogel kopt, en kogels koppen is normaal gezien niet zo gezond. Jij overleeft echter, dankzij een lokale arts en een robot genaamd Victor. Het pakketje dat jij vervoerde, met een platinum pokerchip, is echter gestolen. Nu zal die chip je worst wezen, maar je kunt het niet zo waarderen dat je voor je kop bent geschoten. Uit op wraak struin je dus de Mojavewoestijn en natuurlijk New Vegas af, op zoek naar zij die jou neerschoten.
War never changes
Verwacht alleen niet teveel nieuws in je speurtocht. Ironisch genoeg start de game met de woorden ‘War never changes,’ en samen met de oorlog is Fallout klaarblijkelijk ook geen spat veranderd. Voor wie niet weet wat Fallout überhaupt is, een korte beschrijving: Fallout: New Vegas is een RPG (geen shooter). Je loopt vrij door de Mojavewoestijn en New Vegas, terwijl je onderweg een groot plot probeert te ontrafelen. Tussendoor ontmoet je allerlei vreemde figuren die je direct lastig vallen met hun complete levensverhaal en bijbehorende problemen. Je kunt deze problemen voor deze mensen oplossen, in ruil voor ‘caps’, oftewel flessendoppen. Deze flessendoppen zijn na de ’Great War’, toen de Verenigde Staten uit elkaar vielen, de heersende valuta geworden, hoewel rondom New Vegas ook de Romeinse dukaten van The Legion en het ‘ouderwetse’ papiergeld van de NCR gebruikelijk zijn. Hiermee kun je weer nieuwe wapens, items, medicijnen of een stoer outfit kopen. Je kunt hierdoor zoveel tijd steken in Fallout als je zelf wil, want er is eigenlijk altijd nog een quest te doen voor iemand, of nog een stukje map te verkennen.
Dit is voor iedereen die Fallout 3 al heeft gespeeld echter gesneden koek. Fallout: New Vegas weet helaas op eigenlijk geen enkel punt te vernieuwen. Oké, je kunt nu eten koken op een vuurtje, je kunt in V.A.T.S.-mode nu ook gebruik maken van mêleewapens en je hebt een hardcore-mode waarin ook uitdroging, uithongering en uitputting een rol spelen, maar dan heb je het eigenlijk ook wel een beetje gehad. Deze ‘vernieuwingen’ zijn alles behalve wereldschokkend en vallen nauwelijks op. Hardcore mode is eigenlijk nog het enige interessante. Fallout krijgt hierdoor een realistischere feeling, omdat je ook daadwerkelijk moet gaan eten, drinken en slapen en niet zomaar met al je wapens en kogels rond kunt gaan zeulen. Verder is New Vegas krek hetzelfde als Fallout 3. Je HUD is nog steeds exact hetzelfde, je beschikt nog steeds over een PIP-Boy, dialogen worden hetzelfde uitgevoerd en V.A.T.S is nog steeds eigenlijk de enige manier om je doelwit goed te raken (met andere woorden, handmatig schieten is nog steeds een bitch). Als je niet net 60 euro had neergelegd voor de game, zou je zweren dat dit gewoon de nieuwste downloadable content voor Fallout 3 was.
De omgeving is ook al weinig vernieuwend. New Vegas is dan nooit geraakt door een atoombom, de omgeving doet anders vermoeden. De omgeving is namelijk net zo verwoest als de Capital Wastelands uit Fallout 3. Verlaten nederzettingen, Vaults, kleine geruïneerde dorpjes, ingestorte bruggen, grotten en een hoop gemuteerde insecten van een formaat waar je ‘meneer’ tegen zegt. Het enige ‘nieuwe’ in New Vegas zijn de casino’s. Deze zie je al van verre liggen door de enorme bulk licht die zij produceren, maar eenmaal aangekomen op The Strip valt het aanzicht toch een beetje tegen. Er liggen maar een paar casino’s op de piepkleine strip en dit zijn dan niet eens de echt bestaande, karakteristieke casino’s van het echte Las Vegas. Wauw-momenten blijven gegarandeerd uit tijdens een bezoekje aan New Vegas en dat is doodzonde.
