Starcraft II: Wings of Liberty

Review | 7 augustus 2010 - Jim Raynor is een gebroken man. Hij was vroeger een zeer gerespecteerde Marshall en vocht uiteindelijk samen met Arcturus Minsk tegen de overheersende Confederacy of Man. Hij had ook een relatie met een bloedmooie (maar zeer dodelijke) Ghost genaamd Sarah Kerrigan. Die dagen zijn echter lang voorbij en hij wordt door de meeste mensen nu gezien als een gevaarlijke crimineel. Jim Raynor is echter een vechter en blijkt in Starcraft II, ondanks alle gebeurtenissen, hoop te hebben dat hij en zijn rebellen het universum kunnen veranderen.

Het begin
Voordat ik echter verder praat over held Jim Raynor, zal ik eerst vertellen over wat voor het spelen van een game komt, de installatie. Dit zal bij sommigen misschien een vraagteken oproepen, aangezien een installatie meestal saai is en er enkel een balkje langzaam maar zeker volloopt. Starcraft II doet dit echter anders door de installatie eruit te laten zien als een PDA. Verder krijg je tijdens de installatie ook het verhaal van de vorige Starcraft games uitgelegd met bijbehorende artwork. Hierdoor weet de installatie je al helemaal in de Starcraft sfeer te krijgen, voordat de game ook nog maar begonnen is.

Viva la revolution!
Na de installatie begon ik gelijk met de singleplayer modus van de game en trof ik de bovengenoemde Jim Raynor in een minder dan vrolijke stemming aan. Jim is echter flauw van het nietsdoen en besluit een aantal troepen bij elkaar te verzamelen en de bevolking van een onschuldige kolonie te redden van de slechte Dominion. Hoewel deze missie op zich vrij eenvoudig is, is het wel ideaal om de speler bekend te maken met de basis technieken van de game. De meeste spelers zullen zich echter zonder enige moeite door de missie heen knallen en maken daarna kennis met ouwe bekende Tychus Findlay. Tychus blijkt een erg interessant aanbod voor je te hebben. Hij kent namelijk iemand die erg geïnteresseerd is een aantal alien relikwieën en daar erg veel credits voor over heeft. Aangezien Jim al het geld dat hij kan krijgen nodig heeft om zijn revolutie te betalen, stemt hij met het voorstel van Tychus in. Wat hierna volgt is een briljant verhaal van rond de 15 uur, vol met plotwendingen die je verrassen, interessante karakters die enorm goed uitgewerkt zijn en soms zelfs een zeer komische situatie. De reden dat het verhaal verder dan ook niet in de review genoemd zal worden is omdat het spoilen ervan doodzonde zou zijn en het echt iets is wat je zelf moet ervaren.

Bekend en toch nieuw
Gamers die Starcraft gespeeld hebben zullen zich in Starcraft II snel thuis voelen. Je zult namelijk veel bekende eenheden tegenkomen en ook veel van de karakters in het verhaal zijn ouwe bekenden van de vorige games. Het is echter verkeerd om te denken dat Starcraft II teveel op haar voorganger lijkt. De game bevat een aantal zeer interessante nieuwe units en ook de terugkerende units zijn aangepast zodat er een hoop nieuwe tactieken mogelijk zijn. De kern gameplay is echter gelijk aan de vorige game, je begint de meeste missies met een basis en gaat dan vervolgens grondstoffen verzamelen om units te kunnen maken en je basis te voorzien van verdediging. Hierna is het bij de meeste andere strategie games zo dat je bijna elke missie weer hetzelfde moet doen, namelijk de basis van je tegenstander vernietigen. Dit is echter niet het geval bij Starcraft II, want de game weet je bijna elke missie weer te verrassen.

Afwisseling
Elke missie in Starcraft II is uniek. Zo is het bij een bepaalde missie de bedoeling om een zekere hoeveelheid grondstoffen te verzamelen op een planeet waar de lava om de paar minuten uit de grond omhoog komt. Tijdens deze missie zul je altijd een oog op de klok moeten houden en tijdig terug moeten gaan naar je basis. Mijn persoonlijk favoriete missie was degene waarbij je een kolonie moest bevrijden van een Zerg invasie (jazeker, ze zijn terug). Tijdens deze missie moet je overdag besmette gebouwen op de planeet vernietigen en s`avonds jouw basis verdedigen tegen een eindeloze stroom van Zerg zombies. Deze missie deed me erg denken aan een klassieke zombie horrorfilm en de opmerking van Tychus over dat de hele situatie hem aan een film deed denken hielp daar nog verder aan mee. Ook uniek aan de missies is het feit dat je bij bijna elke missie een nieuwe unit krijgt. Hierdoor leer je langzaam maar zeker alle units kennen en als je een missie hebt uitgespeeld kun je de vrijgespeelde unit vervolgens elke volgende missie weer gebruiken. Hiermee zorgt Blizzard ervoor dat de speler langzaam maar zeker bekend wordt met alle units en nooit twijfelt over wat voor units hij zou moeten maken. Naast de units kun je tijdens de meeste missies ook nog extra beloningen in de vorm van credits en research punten krijgen door bepaalde secundaire objectives te voltooien.

Credits en research
De verdiende credits kunnen gebruikt worden om je gebouwen en eenheden permanent te upgraden. Zo kun je jouw Bunkers upgraden zodat er meer soldaten in kunnen of zodat er machinegeweren op komen te staan. Verder kun je met de credits ook een aantal verschillende huurlingen in dienst nemen, die je vervolgens kunt oproepen (niet gratis) in een missie. Huurlingen zijn eenheden die sterker zijn dan standaard eenheden en kunnen een groot verschil maken.

Verder zijn er nog de research punten die je kunt verdienen tijdens sommige missies. Deze worden in het lab gebruikt om onderzoek te doen naar de Zerg en de Protoss en zorgen ervoor dat je een aantal bonussen vrijspeelt. Zo kun je bijvoorbeeld een speciale toren bouwen die controle kan nemen over een Zerg eenheid. Hierdoor is het verzamelen van research punten het echt waard en zelfs nadat je het maximale aantal punten hebt kun je verder verdiende punten inwisselen voor extra credits. Het uitgegeven van credits en het gebruiken van research punten doe je allemaal aan boord van jouw mobiele huis, het ruimteschip de Hyperion.


De Hyperion
Zoals genoemd is de Hyperion jouw mobiele huis en hier kom je na zo goed als elke missie dan ook terug. Op de Hyperion kun je jouw credits en research punten spenderen, maar je kunt er nog veel meer doen. Zo kun je met alle hoofdpersonages een praatje maken en kun je na elke missie naar de tv kijken om te zien hoe de wereld reageert op de gebeurtenissen in de game. Wel een waarschuwing vooraf, de presentator van het nieuws is niet helemaal objectief en kan enigszins op je zenuwen gaan werken. Ten slotte vind je er ook nog een Arcade machine om Lost Vikings op te spelen en kun je dankzij de Jukebox luisteren naar hits zoals de Zerg Dance. Door al deze opties voelt de Hyperion echt aan als een thuisbasis en zul je er graag tijd spenderen.