Darkness Within 2: The Dark Lineage

Review | 6 juli 2010 - Darkness Within 2: The Dark Lineage is een horror adventure game die geïnspireerd is door de werken van H.P. Lovecraft. Paniek, pijn, horror? H.P. Lovecraft ervoer het zelf allemaal en wist het op papier te verwoorden. Eens kijken of ik diezelfde sfeer kan proeven in de game.

Verhaal
Na een aantal vage hallucinaties, begint het verhaal in een afgelegen hutje. Door een achtergelaten brief kom je er al snel achter dat je hierheen bent gebracht door Loath Nolder. Dit is de persoon waar je heel het eerste deel achteraan zit. Er wordt je gevraagd naar Arkhamend te gaan, waar het verdere verloop van de game zich zal afspelen. Arkhamend is een stadje, waar de zon nooit lijkt te schijnen en waar altijd een hevige mist lijkt te hangen. Een duistere plek met een duistere achtergrond, waar veel moorden, verkrachtingen, besmettingen en allerlei andere gruwelijkheden de geschiedenis van de stad achtervolgen. De geschiedenis van deze stad zal zich in het verhaal ontplooien.

Simpele besturing met first-person view
De besturing van de game is vrij gemakkelijk gehouden. Met de A,S,W,D toetsen kun je het personage laten lopen, waar de spatiebalk, C en Caps Lock ervoor zorgen dat je kunt springen, bukken en rennen. Daarnaast doe je alles met de muis. De linkermuisknop geeft informatie weer over alle voorwerpen, waar je muiscursor op belandt en de rechtse muisknop zorgt er vooral voor dat je gevonden items kunt gebruiken en deze nader kunt onderzoeken. De linkermuisknop is buiten het onderzoek ook vooral van belang bij het oplossen van puzzels en het combineren van gedachten. Ik ben geen echte toetsenbord gamer en ben dan ook blij dat ze de besturing simpel wisten te houden.

De graphics van de game zijn niet om over naar huis te schrijven, al vond ik dit niet heel erg. De grimmige sfeer was er, dus waarom zou alles er perfect uit moeten zien? Ik vond de onduidelijke graphics af en toe goed meewegen met de omgeving en sfeer. Al moet ik wel aangeven, dat de graphics mij doen denken aan verschillende games voor de Nintendo 64. Weinig diepgang in de beeldvorming en weinig details in het spel. Gamers die graag goede graphics zien kunnen deze game beter niet halen.

Vergeet de puzzels niet!
De game draait voornamelijk om het oplossen van puzzels en het verzamelen van aanwijzingen. Vooral het laatste is veel van toepassing. Door veel achtergelaten werken van schrijvers, doktoren, wetenschappers en ga zo maar door, ben je voornamelijk bezig met het verzamelen van belangrijke aanwijzingen die in de teksten verborgen zitten. Soms zijn de belangrijke stukken goed verborgen en wordt het vermoeiend om de hele tijd naar aanwijzingen te zoeken. De teksten maken je wijzer in het verhaal en dat geeft dan weer genoegdoening. Door de belangrijke aanknopingspunten te vinden kun je deze herbekijken om zo de volgende stap in het verhaal voor jezelf te ontdekken. Deze aanwijzingen kun je in je gedachtegang combineren, waardoor meerdere aanwijzingen naar hetzelfde punt kunnen leiden. Je personage zal hierdoor ook wat denkwerk van je overnemen, waardoor jij meer duidelijkheid krijgt over eventuele volgende stappen of informatie uit een gruwelijke gebeurtenis. Deze teksten zijn dan ook van groot belang in het spel.

Naast het zoeken en onderzoeken van teksten zitten er ook allerlei puzzels in de game. Na het oplossen van een puzzel ben je toch weer en stap dichter bij de waarheid en wat jouw link is met het stadje Arkhamend. De puzzels variëren van het openen van gesloten boeken tot het mengen van brouwsels. Leg letterlijk puzzelstukjes bij elkaar om een map te maken en vind ondertussen iets om de stukjes vast te plakken, waardoor je deze map mee kunt nemen en te allen tijde kunt raadplegen. Elke fout zorgt voor meer verwarring, terwijl elke opgeloste puzzel je verder brengt in het spel. Zo heb je soms 2 items nodig om iets op te kunnen lossen. Jijzelf weet niet hoeveel items je nodig hebt en als je niet elk hoekje van elke kamer checkt kan het dus voorkomen dat je urenlang op hetzelfde stuk vastzit omdat je een item bent vergeten. Dit was in sommige gevallen frustrerend, omdat je geen enkel idee hebt waar je het moet zoeken.



Lekker sfeer, maar het kan beter
Over de sfeer heb je niks te klagen. Piepende deuren, krakende planken, vervormde geluiden van de wind en stille donkere plekjes gaven mij inderdaad om 3 uur in de nacht de kriebels. Zo loop je op een gegeven moment in een donkere schimmige bar waar een paar zatlappen gebroken op tafel liggen en de barman niks beters te doen heeft dan wachten tot jij met hem praat. De radio staat zachtjes en diegenen die wakker zijn zien je als een rare buitenstaander die niks te zoeken heeft in Arkhamend. Je huurt een kamer en loopt door de deur naar de gang als ineens de deur achter je dichtvalt. De gang is donker, de planken kraken en achter sommige deuren klinkt een onverklaarbaar geluid. Geen radio, weinig licht. Je bent alleen en iedereen lijkt je te zijn vergeten. Ik vind het geweldig dat dit vaker voorkomt, waardoor je het gevoel krijgt alleen te zijn en dat niemand zich zal bekommeren als jou iets overkomt. Dit gebeurt veelvuldig op verschillende locaties.

Ik hoor de vraag al. Wat scheelt eraan dan? Dat zal ik jullie eens uitleggen. De sfeer en spanning op sommige momenten weten je niet naar een hoogtepunt te drijven. Neem het verhaal uit de bar als voorbeeld. De spanning voert zich op tot een bepaald punt, maar ik heb geen enkele keer een schrikmoment kunnen ervaren. Waar blijft die vreemde man achter je? Het onverwachte vallen van een lamp? Een onverwachte dode in je bed? Helemaal niks van dat en als je eenmaal op zo’n hoogtepunt zit krijg je een kortdurend filmpje. Deze zijn helaas heel traag en geven al teveel prijs tot het cliché moment aan bod komt. Het schrikeffect is weg en het onverwachte komt uiteindelijk niet meer als een verrassing. Ik had de goede hoop dat het moment nog zou komen, maar nee. Dit vind ik dan ook een heel groot minpunt in de game en het had zoveel beter geweest als ze de schrikeffecten beter in de game hadden geplaatst.