Still Life 2

Review | 14 maart 2010 - Op TV wordt je platgegooid met nieuwe afleveringen van CSI: Miami tot Las Vegas. Idioten maken de straten onveilig en moorden oplossen is een dagelijkse bezigheid. Criminelen maken fouten en worden stuk voor stuk opgesloten en veroordeeld. Het lijkt het ideale wereldje, waar het recht altijd zegeviert. Aan alles komt een eind en zo ook aan het recht, want hoe pak je een seriemoordenaar die geen enkele fout maakt, nergens te vinden is en zijn slachtoffers filmt terwijl ze worden gemarteld? In Still Life 2 worden deze nare dromen werkelijkheid en het is aan jou, Victoria McPherson, om deze horrorpraktijken een halt toe te roepen.

Does it never end?
Het verhaal begon bij de game Post Mortem, waarin jij de grootvader van Vic McPherson speelt. Hierin ga je op zoek naar geheimzinnige praktijken en moorden. In zijn sequel, Still Life, wordt Vic het speelbare personage en is het aan jou om een eind te maken aan de mysterieuze Mr. X. De interesse is opgewekt na het lezen van je opa’s dagboek, waarin de moorden verdacht veel lijken op de moorden die plaatsvinden op dat moment. Al is het dan al wel 70 jaar later. En zo komen we aan bij het derde deel, Still Life 2. De zogenaamde "East Coast Killer’’ pleegde sinds 2006 10 moorden zonder ook maar een enkele aanwijzing achter te laten. Hij ging 2 jaar later verder op dezelfde brute wijze. Jij speelt Vic en wordt onder druk gezet door de media, die zich afvragen of jij wel in staat bent om deze crimineel te pakken. Dan wordt journalist Paloma Hernandez, die jou al eeuwen onder druk zet op de televisie, ontvoerd. Jij probeert de East Coast Killer te pakken, terwijl je met Paloma Hernandez probeert te overleven. De zoektocht naar de East Coast Killer continues.

Stop de East Coast Killer
Still Life 2 hanteert het Point-and-Click systeem. Je bestuurt daadwerkelijk alles met de muis. Met de linkermuisknop kun je verschillende acties ondernemen, waar de rechtermuisknop je naar een menu brengt waar je kunt kiezen uit verschillende voorwerpen en tools. Als Vic McPherson is het de bedoeling dat je op zoek gaat naar aanwijzingen die Paloma en de East Coast Killer hebben achtergelaten. Je werkt freelance, maar krijgt toch van de FBI een uitgebreide uitrusting om verschillende sporen te kunnen traceren en te verzamelen. Dit varieert van bloed tot voetsporen en van vingerafdrukken tot kledingvezels. Voor elk item heb je een andere tool nodig om uit te zoeken naar wie de betreffende aanwijzing leidt. Ik voelde mijzelf dan ook erg professioneel en goed na het vinden van moeilijk verstopte clues. Je hebt ook een oud-collega en contactpersoon bij de FBI die je regelmatig aanwijzingen kunt sturen om dichter bij de identiteit van de dader te komen. Gaandeweg vind je allerlei aanwijzingen die niet leiden naar de dader of de vermiste journalist Hernandez, maar naar eerdere slachtoffers. De spanning neemt toe en het verhaal neemt hierdoor enkele onverwachte wendingen.

Ontsnap aan de East Coast Killer
Het vette aan deze game is dat je buiten de oud FBI agente ook de gekidnapte Paloma Hernandez kunt spelen. In feite ben je met Vic heel de tijd op zoek naar aanwijzingen om Paloma te vinden, terwijl je ondertussen met Paloma uit allerlei enge, oude en afgelegen kamers probeert te ontsnappen aan je ontvoerder. Bij de ontvoerder kun je een beetje denken aan het meesterbrein in SAW. Je wordt bespied, gefilmd en je moet diep gaan om je vrijheid terug te winnen. Je zoekt als Paloma niet naar aanwijzingen, maar naar voorwerpen. Voorwerpen die jou kunnen helpen ontsnappen. Elk item is met een ander voorwerp bruikbaar, waardoor je door veel te puzzelen uiteindelijk steeds dichter bij jouw ontsnapping bent. Dit klinkt gemakkelijk, maar zoals gezegd denk aan SAW. Juist, er zit regelmatig tijd aan verbonden. Zoek naar een tegengif en zoek naar een uitweg, voordat je vergiftigd of vergast wordt. De spanning neemt dan ook op een vette manier toe. De items variëren van matrassen en brandblussers, tot zelfs afgehakte ledematen en elektrische stoelen. Ontsnappen is niet mogelijk zonder jezelf heel wat lichamelijke en psychische schade toe te brengen. En de East Coast Killer? Die bekijkt je vanuit een rustige positie via alle geplaatste camera’s, de smeerlap.



Graphics en sfeer
De graphics in de game zijn matig, maar goed. Dit klinkt misschien wat vaag, maar ik zal het toelichten. Niet alles in de game wordt netjes en gedetailleerd weergegeven. Dit is ook helemaal niet nodig. Het is deels een puzzelgame en je moet alles zelf onderzoeken. Alles van belang wordt op een goede manier weergegeven, maar om als voorbeeld maar een afvoerputje te pakken, dan lijkt het of daar helemaal niet naar gekeken is. Wel jammer, maar het hindert de gameplay niet. De sfeer in de game is minder dan gehoopt. Het enige wat er echt aan ontbrak zijn spannende tunes die je op het puntje van je stoel zetten. Toch is de game sfeerverhogend op zijn verhaallijn. Vind de moordenaar en ontsnap aan de moordenaar is een goede combinatie. Des te dieper je in het verhaal geraakt, des te sfeervoller wordt de game, al is het wel jammer dat de muziek hier geen extra staartje aan maakt.

Na zonneschijn ook weer regen
Is deze game perfect? Helaas, nee is het antwoord. Het verhaal wordt eentonig. Als je namelijk enkele acties hebt ondernomen, dan kom je die acties op een andere manier weer tegen. Hier is het weinig puzzelen, maar gewoon doen. Ook zijn er delen in de game, waar je net iets teveel moet onderzoeken. Natuurlijk mag er niks over het hoofd gezien worden, maar als je de locatie net beleefd hebt als Paloma en je moet er daarna tot 10 keer zo lang over doen om alle aanwijzingen te vinden, dan valt dat behoorlijk zwaar op de maag en verliest de game zijn sfeer. Het idee is sterk, maar de langdurigheid werkt helaas in zijn nadeel.