Battlefield: Bad Company 2

Review | 9 maart 2010 - Veel mensen keken reikhalzend uit naar het tweede deel van de B-compagnie. Dit bleek ook wel uit het feit dat de demo zeer veel gedownload is vanaf de PlayStation Store en de Xbox Live Marketplace. Ook schroomde Electronic Arts CEO Riccitiello niet om te verkondigen dat de multiplayer van het spel zelfs beter is dan die van Call of Duty: Modern Warfare 2. Erg nieuwsgierig geworden naar de game begon ik aan de missies met de altijd humoristische B-compagnie.

Het vorige deel
Wat in het vorige deel opviel is dat er veel humor in het spel zat maar dat het spel op singleplayer niveau soms iets te makkelijk was. Ook was het spel niet erg kleurrijk maar beschikte de singleplayer daarentegen wel over enorme weidse levels. Gelukkig kan ik constateren dat Dice zeker wat met de kritiek gedaan heeft want een hoop negatieve punten van de vorige game zijn aangepakt.

B-compagnie
In de singleplayer van Bad Company 2 zul je spelen met hetzelfde team als in het eerste deel, wat betekent dat Preston Marlowe, Sergeant Redford, George Haggard en Sweetwater allemaal weer hun opwachting maken. Verder speel je opnieuw als Preston en zul je dus geen directe controle hebben over de rest van de groep. Ditmaal raken de mannen betrokken bij de speurtocht naar een even geheimzinnig als machtig wapen, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners is ontwikkeld maar daarna spoorloos is verdwenen. Met 'Project Aurora' maakt de speler al kennis in de proloog; die speelt zich namelijk in de Tweede Wereldoorlog af, wat verwarrend kan werken. Na de proloog schakelt het verhaal echter over naar het heden, zodat je eindelijk aan de slag kunt met de B-compagnie

Verbluffende omgevingen
Wat meteen opvalt aan het spel is dat de weidse omgevingen er nog steeds zijn maar ditmaal zijn ze enorm kleurrijk en gedetailleerd. Het was soms zo adembenemend dat ik af en toe even stopte om eens goed om me heen te kijken. Vooral het level in de jungle sprong er wat mij betreft erg bovenuit. Op een gegeven moment loop je door het water te ploeteren en hoor je achter je een papegaai die enkele seconden later over je heen vliegt. Je krijgt op die manier echt het gevoel dat je door de jungle loopt en het is zeker niet zo dat het de zoveelste jungle level in een game is. Verder is er nog een level die zich in de sneeuw afspeelt waarbij je geteisterd wordt door sneeuwstormen wat je zicht ook daadwerkelijk belemmerd.

Oog voor detail
Je moet overigens behoorlijk op je hoede zijn in het spel want je hebt te maken met geduchte tegenstanders. Wanneer je in de jungle loopt moet je ook daadwerkelijk opletten waar je loopt aangezien er verschillende boobytraps zijn. Wanneer je zo’n boobytrap ziet kun je hem overigens wel onschadelijk maken. Ook wanneer je je verschuilt achter een muurtje of in een huis ben je zeker niet veilig. Net als in het vorige deel schieten je tegenstander je dekking gewoon aan gort zodat je eigenlijk nergens veilig bent. Het ene moment denk je veilig in een huis te zitten en het andere moment is het halve huis opgeblazen. Dit is toch echt de kracht van het spel, je moet constant op je hoede zijn en eigenlijk altijd in beweging zijn.

Warm Blijven
In het level waarin je in een sneeuwstorm belandt moet je heel goed gebruik gaan maken van de omgeving. Om te voorkomen dat je niet onderkoeld raakt dien je van warmtebron naar warmtebron te rennen. Doe je dit niet dan zie je bijna niets meer en zul je het eindpunt niet halen. Alsof dat nog niet lastig genoeg is wordt je natuurlijk ook nog eens belaagd door tegenstanders. Ik vond dit echt een heel bijzonder en spannend level om te spelen.



Lineair
In deel één had je behoorlijk wat vrijheid in de manier waarop je de levels uitspeelde. In deel twee is dat eigenlijk een stuk minder, je kunt in een dorp wel verschillende routes kiezen maar echt veel keuze heb je hierin niet en je beland dan al snel weer op de verplichte route die je moet volgen. Dit is op zich wel jammer aangezien het nog steeds hele mooie weidse levels zijn. Verder zitten er naar mijn mening iets te veel cutscenes in wat de snelheid behoorlijk uit het spel haalt. Tevens is de humor niet echt overduidelijk aanwezig in dit tweede deel, al worden er af en toe onderling wel rake opmerkingen gemaakt maar het is nu niet zo dat je rollebollend van je stoel valt. Op zich is daar niks mis mee aangezien het gaat om de actie in het spel.