Section 8

Review | 21 september 2009 - De titel van Section 8 is misschien wel het meest originele aspect van het spel. In WOII werden Amerikaanse soldaten die mentaal niet helemaal in orde waren ondergebracht in de categorie ‘Section 8’. De parallel met de game is dat de militaire unit die je in deze futuristische first-person shooter bespeelt ook door buitenstaanders wordt aanschouwd als krankjorum. De missies die de soldaten moeten voltooien zijn zo suïcidaal van aard dat je haast wel gek moet zijn om mee te vechten.

Dat suïcidale karakter komt meteen naar voren wanneer je een missie start. Section 8 heeft een trucje overgenomen dat we kennen van Medal of Honor: Airborne: de dropping. Elke keer als je spawnt kan je op de map een plek uitkiezen waar je gedropt wilt worden, waarna je met extreem hoge snelheid het slachtveld nadert. Tijdig remmen is hierbij wel handig, want de klap die je te verduren krijgt wanneer je zonder tegen te stribbelen ter aarde valt is behoorlijk heavy en geeft je meteen een nadeel in de strijd tegen de ARM.

Het 'verhaal'
De ARM of Orion zijn de ‘badguys’ in deze game. Zij proberen planeten van de overheid te ontfutselen, om zo een megaoffensief te kunnen lanceren. De overheid komt hier achter en stuurt het 8e Gepantserde Infanterie de ruimte in om ARM onschadelijk te maken. Jij speelt Alex Corde, een van de paratroepers uit die 8e divisie. Nou lijkt dat op zich misschien wel een leuk uitgewerkt verhaal, maar verwacht niet dat deze game je een ongelooflijke singleplayer ervaring gaat bieden. De campaign is zo inspiratieloos dat alleen echte diehards hem zullen voltooien. Het is dan ook overduidelijk bij deze game dat de campaign eigenlijk bedoeld is als een uitgerekte tutorial, om je zo optimaal voor te bereiden op de multiplayer.

Leentjepik
Section 8 draait uiteindelijk alleen maar om de multiplayer. In de gameplay zien we een mix terug van vele erg succesvolle multiplayer games. Denk aan een combinatie van Battlefield 2, Unreal Tournament en Counterstrike. De enige mode in de multiplayer is de Conquest mode, die te vergelijken is met de Battlefield-serie. Je moet basissen verdedigen, basissen aanvallen, en het team dat het langst de basissen in bezit heeft wint aan het eind het potje. Hierbij is teamwork van cruciaal belang. Origineel is het niet, maar het is ook zeker niet slecht uitgewerkt.

De classes zijn redelijk gebalanceerd, ook al kwam ik online bijna alleen maar mensen tegen die met assault rifles speelden. Je kunt zelf je equipment customizen, maar je kan ook kiezen uit een van de welbekende classes. Zodra je in het slachtveld bent gedropt is het één grote hysterische bende, waarbij je constant gebruikt zult moeten maken van je jetpack en je sprinting abilities. De jetpack kan je voor zo’n 4 seconden gebruiken voordat hij weer 15 seconden moet opladen. Wanneer je lang genoeg sprint (een seconde of 7) krijg je een soort supersprint waarbij je in no-time de map kan doorcrossen. Gezien de grootte van de gemiddelde map is dit een erg aangename functie.

Bots

Een andere aangenaamheid in Section 8 is de aanwezigheid van bots. In tegenstelling tot de meeste games zijn deze bots nog redelijk intelligent. Ze verdedigen basissen, ze vallen aan en kunnen dodelijk zijn wanneer je te dichtbij komt. Wanneer je in teamverband wilt oefenen voordat je online je heil zoekt is dit best wel gaaf. Het maakt de game ook uitermate geschikt voor de wat kleinere LAN-parties.



Mozaïek
Jammer genoeg zijn er ook genoeg dingen aan te merken op Section 8. Zo verdient deze game zonder enige twijfel de anti-originaliteitsprijs van 2009. Ik ben werkelijk geen enkele functie tegengekomen die ik als ‘nieuw’ kan beschouwen. Section 8 is daarom vooral een mozaïek van verscheidene succesvolle multiplayergames. Daarnaast is de game grafisch niet van het niveau dat we gewend zijn; vooral de lege velden tussen de basissen ogen erg ongeïnspireerd. Ten slotte werkt het auto-lock systeem op de Xbox 360 soms wat te goed op mensen die hun jetpack gebruiken, waardoor assault rifles sterk in het voordeel zijn. De PC-versie van Section 8 kent dit gebrek overigens niet.

Al met al is Section 8 een vermakelijke multiplayer shooter die nergens écht in excelleert.