The Sims 3

Review | 10 juni 2009 - The Sims 3 is zo’n game die een heel andere colonne gamers aanspreekt. Wanneer de nieuwste Bioshock of God of War in de winkel ligt wil dat nog wel eens geruisloos voorbij gaan aan de mainstream media, maar wanneer EA met een nieuwe versie van het veelgeprezen ‘real life simulatiespel’ The Sims komt, heeft iedereen het er over. Zo waande ik mij op 5 juni op Hyves en verbaasde het mij hoeveel mensen van plan waren om de game te kopen. Mensen van wie ik niet eens wist dat ze überhaupt een PC hadden.

Het lijkt me dan ook logisch om bij deze review andere maatstaven aan te nemen dan bij de gemiddelde shooter. Casual gamers letten op hele andere dingen en hebben ook hele andere prioriteiten. Toch zullen ook een heleboel ervaren gamers uit hebben gekeken naar The Sims 3, dus het wordt zeker geen lofzang aan de simpelheid.

Ongeïnspireerde kappers
Om maar meteen negatief te beginnen viel mij de tegenstrijdigheid van de karaktercreatie op. Je kunt de vorm van de neus, oren, mond en alle andere faciale objecten tot in detail aanpassen, maar je hebt daarentegen maar een stuk of twintig beschikbare haarstijlen. Hierdoor is het soms lastig om mensen uit het echte leven na te maken, toch één van de belangrijkste aspecten waar de Sims 3 op leunt.

Na het creëren van je karakter kun je ervoor kiezen om een huis te bouwen, of een ingericht huis te kopen. Eindelijk is er de mogelijkheid om je eigen stijl te creëren qua betegeling, meubilair, en alle andere facetten van het inrichten. Door middel van een kleurenpalet en voorgekauwde motiefjes kan je zo alle spullen voorzien van een passend kleurtje. Zelfs je eigen kleding kan nu tot in de kleinste details worden gestyled. Het aanbod aan spullen is matig te noemen, maar gelukkig biedt het internet uitkomst. Mits je over een goed gevulde portemonnee beschikt, kun je zelfstandig je inventaris aanvullen.

Life is a misery
Wanneer je klaar bent met het inrichten van je ideale woonstek, begint het ‘leven’. Dat leven is niet altijd even uitdagend. Vooral in het begin kan het zo aanvoelen dat je vooral bezig bent met nutteloosheden. Je Sims zullen een baan hebben die een groot gedeelte van de dag in beslag neemt, waardoor je weinig tijd overhoudt aan de leuke aspecten des levens. Een beetje eten, misschien een boekje lezen, en dan maar naar bed. Realistisch, dat wel, maar of het hier het spel goed doet is maar de vraag. Gelukkig krijg je naarmate je hogerop komt steeds meer vrije tijd, waardoor het spel ook meteen een stuk gevarieerder wordt.

Polyurie
EA heeft qua micromanagement eindelijk de goede balans weten te vinden. Eén van de meest kleine, maar toch extreem belangrijke verbeteringen, is het feit dat je Sims nu eindelijk niet meer om het kwartier een plasje moeten doen. Hadden de Sims bij eerdere games nog wel last van polyurie, in The Sims 3 zijn deze en de andere hygiënische plichten verbannen naar meer minimalistische sferen. Tenzij jij zelf aangeeft dat je de Sims wil begeleiden bij deze extreem saaie taken zullen de Sims zelf doorhebben wanneer ze moeten urineren, iets wat veel irritatie voorkomt.

Aanknopingspunten in de zandbak
Een groot punt van kritiek op de Sims was altijd het ontbreken van een doel. Hoewel The Sims 3 nog altijd een sandbox game is, heeft EA zich deze kritiek aangetrokken en hebben ze ‘lifetime wishes’ geïmplementeerd. Deze wensen komen in je Sims op, zijn afhankelijk van hun persoonlijkheden, en kunnen selectief voltooid of verdrongen worden. Wanneer je ze voltooid krijg je punten die je kunt besteden aan speciale vaardigheden die het leven wat makkelijker maken. Het voegt een stukje richting toe in een verder erg open game.

Gameplaytechnisch gezien zit de Sims puik in elkaar. Het is niet langer zo dat het leven zich beperkt tot je eigen woning, de nadruk ligt nu veel meer op de buurt. Laadschermen zijn verleden tijd, je kunt zo op de fiets stappen en die lelijke heks van tegenover eens flink de huid vol schelden over het feit dat haar jongste zoontje gisteravond laat heeft staan kotsen op jouw nieuwe sofa. Ook het stadsleven is goed uitgewerkt, zo kun je naar de bioscoop gaan of een boekje kopen in het plaatselijke winkelcentrum. Nadeel is dan wel weer dat je niet van binnen kunt kijken wat je Sims daar doen, vaak is een simpel menuutje de enige aanwijzing dat je daadwerkelijk wat uitvoert in de stad. Ook het banenleven is niet zo uitdagend als dat het lijkt, wat er binnen het kantoor afspeelt, is voor de speler een raadsel. Een gemiste kans.



Niet gedeelde smart is halve smart
De grootste gemiste kans is in mijn ogen het gebrek aan multiplayer. Een Sims 3 MMOG gaat mij wat te ver, maar de optie om bij elkaar in de wijk te kunnen wonen was toch wel een erg aardige toevoeging geweest. The Sims 3 biedt jammer genoeg geen enkele online ondersteuning naast het shoppen in de virtuele Sims winkel, waar je met keiharde euro’s allerlei accessoires kunt aanschaffen. Of je moet het uploaden van je eigen filmpjes zien als een online ervaring.

Wikkend en wegend kom ik tot de conclusie dat The Sims 3 zeker een goede game is, waar de casual gamer weer heel veel plezier aan gaat beleven, maar zeker geen hoogstaand spel is dat de lat qua virtuele realiteit omhoog tilt. Daarvoor is de Sims 3 niet innovatief genoeg.