Left 4 Dead

Review | 7 december 2008 - Stel je voor: Je zit rustig ’s avonds thuis op de bank televisie te kijken als je buiten ineens een hoop rumoer hoort. Je staat op en loopt naar het raam om te kijken wie er zo door je film staat te blèren. Buiten is het complete chaos: overal rennen mensen in paniek rond, achtervolgd door een horde rennende zombies. Wacht… Rennende zombies? In Left 4 Dead is precies dit aan de hand. De wereld is overgenomen door hordes van sprintende ondoden en jij moet proberen deze storm te overleven. Maar weet de game zich in je vast te bijten als een jakhals of is het alsof je 80-jarige oma je zonder kunstgebit probeert te verscheuren?

Het verhaal
Left 4 Dead is de nieuwe First-Person Shooter van ontwikkelaars Valve Software (onder andere bekend van Half-Life en maker van de Source-engine) en Electronic Arts. In de game moet je, samen met drie andere overlevenden van een wereldwijde zombie-invasie, deze keer niet proberen om de vijand uit te roeien, maar om simpelweg te overleven. Je kunt de game spelen met vier personages, ieder met een eigen verhaal en karakter, maar verder met dezelfde vaardigheden en doeleinden. De vier overlevenden gaan onder de namen van Bill, een veteraan van Vietnam, Zoey, een studente en dochter uit een rijke familie, Louis, assistent medewerker bij een elektronica zaak en Francis, een onbeschofte, arrogante man die met groot plezier de zombies afknalt.

In Left 4 Dead is de wereld overvallen door een virus dat geïnfecteerden in agressieve, bloeddorstige, hardrennende zombies verandert. Waar dit virus precies vandaan komt wordt in het spel jammer genoeg nooit echt duidelijk, maar de nadruk ligt dan ook op de poging van de overlevenden om te ontsnappen aan alle gekte. De campaign modus van het spel bestaat uit vier aparte scenario’s, ieder met vijf missies waar je je een weg door de hordes zombies moet zien te banen om een ontsnappingvoertuig te vinden. De vier verhaallijnen worden gevormd door de “No Mercy”-campaign, waarbij je probeert een ziekenhuis te bereiken, “Death Toll”, waar je een boot probeert te bereiken om mee te ontsnappen, “Dead Air”, waar je een vliegveld moet zien te vinden en “Blood Harvest”, waarbij de vier overlevenden schuil zoeken op een boerderij. Alle scenario’s worden als film gepresenteerd (volledig met filmposter waarop je kunt zien welke speler met welke overlevende speelt) en aftiteling, waarop je de statistieken van de gehele campaign per speler kunt zien.

Gameplay
Left 4 Dead is gemaakt met de beroemde “Source-engine” van Valve Sofware en dat is te zien ook. Voor spelers bekend met de games Half-Life en Portal, is de game een feest van herkenning betreffende de grafische stijl. Hoewel sommige mensen wellicht zullen klagen over de verouderde graphics die Left 4 Dead met zich meebrengt, zullen mensen die hier voorbij weten te kijken een game vinden die, zeker wanneer met een paar vrienden gespeeld, goed is voor vele uren speelplezier. De vier campaignes zijn uit zichzelf niet zo erg lang, spelers die op normale moeilijkheidsgraad spelen zullen binnen een uur of zes klaar zijn met alle vier de verhaallijnen, maar het is vooral de variatie die Valve Software in het spel heeft weten te brengen die ervoor zorgt dat de game gedurende langere tijd leuk blijft. De ontwikkelaar heeft het namelijk voor elkaar weten te krijgen dat geen één potje hetzelfde is. Hoe vaak je een bepaald level ook speelt, het is altijd net even anders (niet in het minst vanwege de vier verschillende moeilijkheidsgraden, die onder andere bepalen hoeveel zombies je op je dak krijgt). Zo zul je de ene keer zonder enige moeite een ruimte weten te doorlopen en zul je een volgende keer ineens oog in oog staan met een voltallig legioen aan rottende vijanden.