Napoleon: Total War

Preview - Hands-on | 18 januari 2010 - De aankondiging van Napoleon: Total War zorgde voor behoorlijk veel ophef. De kwestie was of je na het uitgebreide Empire: Total War nog wel terug kan naar een game die zich duidelijk focust op één persoon in de wereldgeschiedenis. Moeten we de Napoleontische oorlogen beschouwen als een veredeld uitbreidingspakket, of spreken we van een gloednieuwe game? Ik twijfel.

Dit heb ik gespeeld
De preview-code die ik speelde kon gedownload worden via Steam. Ik heb me een paar uur lang als Napoleon gedragen in deze maarliefst 18GB wegende tientonner. Jammer genoeg beschikte de preview-code alleen over een klein deel van de gehele campaign in Noord-Italië, en ontbrak elke vorm van multiplayer. Ook kon er alleen aan de kant van Napoleon gespeeld worden.

Dit is Napoleon: Total War
Napoleon: Total War is de eerste Total War game sinds het succesvolle en veel geprezen Empire: Total War. In tegenstelling tot haar voorganger is Napoleon: Total War een stuk compacter in omvang. De game kent niet de grootschaligheid van Empire; de campaign is gelimiteerd tot campagnes in Italië, Egypte en een overrompelde campagne door heel Europa. Het front is ingedamd, maar daar komt wel wat voor terug. Zo is de game, zoals het de serie betaamt, enorm waarheidsgetrouw. Zo goed als alle grote veldslagen zijn aanwezig, net zoals nieuwe units die helemaal zijn afgestemd op de echte oorlogsvoering destijds.

In de Italiaanse campagne die ik gespeeld heb was het de bedoeling om vanuit de omgeving van Genoa, bij de Franse grens, te marcheren richting het Oostenrijkse Klagenfurt, om vanuit daar door te slaan richting Wenen. De kaart bood genoeg ruimte voor verschillende opties, en na lang nadenken koos ik voor een twee frontenstrategie. Eén van de twee legers zou Turijn proberen over te nemen, en zou daarna wachten totdat het tweede leger van Napoleon via Venetië ook voor de Alpen stond. Mijn strategie om de strijd op twee fronten te vechten faalde hopeloos. Na een bloedige strijd werd weliswaar Turijn veroverd, maar de infrastructuur was simpelweg te zwak om de troepen daar herstel te bieden. Napoleons campagne verliep beter, maar vanwege een gebrek aan diplomatie had ik op den duur alle omliggende staten in het harnas gejaagd. De omliggende staatjes sloten zich aan bij de Oostenrijkers, en verzwakten Napoleons leger keer op keer met guerrilla-aanvallen. De Alpen werden mijn Waterloo, toen bleek dat de gevechtscondities heel erg slecht zijn wanneer je vecht op duizenden meters hoogte. Extreem realistisch, maar na een paar uur campagne voeren moest ik mijn meerdere erkennen aan de Oostenrijkers, die me tussen Milaan en Klagenfurt in de pan hakten.



Dit vond ik tof
Narratieve structuur: De game wordt op de site al geprijsd en bejubeld vanwege het “tot leven brengen van Napoleon’’, iets waar ik me absoluut achter schaar. Mooie tussenfilmpjes leggen uit hoe Napoleon zowel als persoon als strijdheer evolueerde door de tijd heen. De historie niet alleen via tekst uitgelegd, maar nu ook op het beeld, en dat is een ongelooflijk pluspunt. Het geeft de campagne ook veel meer een meer verhalende structuur; het is niet meer simpelweg het halen van je doelstellingen dat de campagne bepaald.

Realisme: Zoals ik al eerder aangaf druipt de game over van realisme en waarheidsgetrouwheid. Van de manschappen tot de veldslagen, tot het persoonlijke leven van Napoleon en de diplomatieke relaties met de andere Europese landen; alles is in dienst gesteld om de historische geschiedschrijving ten goede te komen. Een proefwerk over Napoleon hoeft voortaan niet meer te worden geleerd uit duffe boekjes, want Napoleon: Total War trekt de gehele serie naar een nieuw niveau wat betreft historische accuratie.

Stabiel: In tegenstelling tot Empire viel het me op dat de game behoorlijk stabiel was, zelfs voor een preview code. Hij liep soepel op mijn PC, en irritante bugs ben ik zelf niet tegen gekomen. Misschien heeft de ontwikkelaar wat geleerd van het foutenfestival dat Empire kenmerkte.



Hier heb ik vraagtekens over
Beperkte setting: Ik vind de setting zelf lang niet zo boeiend als bijvoorbeeld de uitgekauwde Tweede Wereldoorlog, dus voor mij voelde de game een beetje kleinschalig aan. Natuurlijk heb ik de grote Europese campagne niet kunnen spelen, en die schijnt heel wat te beloven, maar dat neemt niet weg dat het strijdtoneel zich wel beperkt tot Europa en een klein deel van Noord-Afrika. Als ‘fan’ van het Amerikaanse continent en de Oosterse geschiedenis kom je er dus wat bekaaid van af met deze game. Dit is natuurlijk puur subjectief bepaald, maar je moet je wel afvragen of de tijd van Napoleon je voldoende interesseert om een aankoop als deze te rechtvaardigen. Het blijft een aparte zet van SEGA na het zo ruim opgezette Empire: Total War.

Geen baanbrekende vernieuwing: Afgezien van de meer verhalende vertelstructuur en de nieuwe units en nieuwe gebieden is er gameplay technisch niet zo ontiegelijk veel veranderd. De game is natuurlijk van zichzelf al erg goed, maar dat neemt niet weg dat wat meer innovatie misschien gewenst was; gamers moeten voor deze game immers wel het volle bedrag neertellen.

Dit vond ik er van
De ervaring is tof, laat ik dat vooropstellen. Maar dat vond ik ook al bij Empire: Total War, en hoewel die game gekenmerkt werd door de vele bugs lijkt deze game toch wel veel op een veredeld stand-alone uitbreidingspakket. Ja, het is gaaf dat de game nu een goede verhaallijn kent, en ja, het detail is van een hoger niveau, en ja, de game is een stuk realistischer, maar toch, het voelt een beetje halfbakken aan. Ik denk dat persoonlijke interesse in het strijdtoneel dat in deze game aangeboden wordt uiteindelijk de doorslag moet geven.

Napoleon: Total War is de nieuwste telg uit de Total War serie en is geen uitbreidingspakket maar een totaal nieuwe game. Uitgever SEGA maakte ook de andere delen uit de beroemde serie. Napoleon: Total War kent een PEGI 16+ rating en verschijnt op 26 februari, exclusief voor de PC.